پونه از دیدگاه ابن سینا

ابوعلی سینا حکیم بزرگ ایرانی و به استناد مطالب جلد دوم کتاب قانون،با برشمردن انواع پونه می گوید که پونه ،گوهری لطیف دارد و پونه ی کوهی از پونه ی جویباری قوی تر می باشد.

به گفته او:

-تندی و تلخی که پونه دارد بسیار نرم کننده است و بویژه پونه کوهی در نرمش دادن موثرتر از نوع جویباری می باشد.خون را به سمت پوست میکشد و قرحه آور (تحلیل برنده رطوبت های واقع در میان اجزای پوست) است. خوردن پونه به تنهایی،معرق و بسیار گرمی بخش است. مواد را از اعماق بدن جذب می کند. تکه کننده و خشکاننده و گرم کننده است.

– پونه ی تنها و به خصوص اگر با انجیر خورده شود، سینه را از خلط های غلیظ و لزج پاک میکند.

– هر پونه ای و بویژه پونه ی کوهی، بی اشتهایی و ضعف معده را از بین می برد و سکسکه را تسکین می دهد.

– بیماری که تب و لرز دارد ،اگر آب پز پونه را بخورد ،یا پونه را در روغن بپزد و از آن روغن بر تن بمالد بسیار نفع می بیند.

– آب پز پونه برای پیچش و درد روده و قی و اسهال شدید مفید است.

 

منبع: برگرفته شده از فصلنامه حکیمانه، شماره اول، سال اول

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای برقراری امکان تعامل با شما کاربر محترم خواهشمند است شماره همراه خود را در فیلد مربوطه وارد نمایید.شماره موبایل شما در سایت منتشر نخواهد شد.

لطفا جای خالی را با مقدار مناسب پر کنید.حاصل همواره عددی مثبت است. *

دکمه بازگشت به بالا
بستن