چند شرط برای شستن بدن با آب سرد در حمام

🟡 اوّل‏ آنكه بايد مزاج گرم باشد و گوشت معتدل داشته باشد يعنى مزاجش سرد و لاغر نباشد.

🟡 دويّم‏ آنكه در وقت گرمى هوا باشد نه دو طرف روز كه هوا سرد باشد.

🟡 سيّم‏ آنكه صاحب نزله و ضعف دماغ و صاحب زكام نباشد كه بسيار مضرّ است.‏

🟡 چهارم‏ آنكه تخمه نداشته باشد.

🟡 پنجم‏ آنكه پس از بى‏خوابى و بيدارى بسيار نباشد.

🟡 ششم‏ آنكه اسهال باقى نداشته باشد.

🟡 هفتم‏ آنكه ضعيف المعده و ضعيف الكبد نباشد

🟡 هشتم‏ آنكه در حال سرى نباشد.

🟡 نهم‏ پس از جماع بلافاصله اقدام به آن ننمايد.

🟡 دهم‏ آنكه طفل و پير نباشد.

🟡 يازدهم‏ آنكه پس از حركات عنيفه مانند ورزش يا پياده‏ روى بسيار يا سوارى بسيار نباشد.

🟡 و چون اين شروط محقّق شد اغتسال به آب سرد جايز است و ضررى ندارد و الّا فلا و بدانكه هركس مى              ‏خواهد بدن را بشويد يا غسل كند به آب سرد يا گرم بايد كلّ بدن را بشويد يكسان و عضوى را فروگذاشت ننمايد.

🟡 چرا كه اگر با آب سرد بدن را مى‏ شويد اگر عضوى را نشويد باقى جاهاى بدن كه شسته شده است مسافاتش بسته مى ‏شود و حرارت از آنجاها مى‏ گريزد و خون و خلاط از آنجاها فرار مى ‏كند.

🟡 و آن عضو كه نشسته است مساماتش بازمى‏ ماند و حرارت و خون و اخلاط و انجزه ميل بدانجا مى ‏كند و مورث ضرر عظيم و فساد در آن عضو مى‏ شود.

🟡 بخصوص اگر بدن را بشويد و سر را نشويد كه انجزه و حرارة ميل به سر مى‏ كند و باعث دوار و سهر و تاريكى چشم و دوى و طنّين گوش مى‏ شود.

🟡 و اگر غسل به آب گرم باشد باعث‏ ارخاى اعضاى شسته مى ‏شود و اخلاط آنها لطيف و رقيق مى‏ شود و عضو نشسته بر كثافت و صلابت خود مى ‏ماند و مساماتش مسدود مى ‏ماند.

🟡 و شايد از اخلاط رقيقه به آن عضو ريزد و از آنجا بتحليل نرود و مورث فساد آن عضو شود و از اين جهة صاحب شرع مقرّر فرموده كه در غسل جميع بدن را بشويد

🟡 و بقدر سر موئى فروگذاشت نكند بخصوص در غسل جنابت و حيض و نفاس و استحاضه كه خروج منى و دم باعث ضعف حيات اعضا مى‏شود و آب ماده حيات است و بايد به همه اعضا برسد و احداث حيات جديد در همه اعضا كند

🟡 و چنانكه خوب نيست جنب و حايض را كه به آب بسيار سرد بلافاصله غسل كنند خوب نيست كه به آب بسيار گرم بلا فاصله غسل كنند كه باعث فتور شديد است و بهتر آب معتدل در گرمى و سرديست و كسى كه بسيار داخل آب مى ‏شود حاجتش بطعام و شراب زياد مى ‏شود و اشتهايش زياد مى‏ شود.

🟡 و بدانكه محرور المزاج پس از برآمدن از حمّام اگر پاهاى خود را به آب سرد بشويد يا قدرى در آب سرد گذارد نافع است و هم‏چنين شستن روى خود و كف دستها را به آب سرد

🟡 و مسح مقدم سر به آب سرد وانگهى در وقتى كه هوا گرم باشد يا حمّام بسيار گرم باشد و صاحب مزاج سرد را چندان حاجت نباشد و شايد كه آب گرم مناسب‏ تر باشد اينست مجملى از آداب دخول حمّام و ديگر همه علّتهاى اينها را ذكر نكرديم بالتّمام بجهة آنكه كتاب بطول نيانجامد.

[box type=”note”] منبع:  رساله دلاكيه، ص: 20و21                 [/box]

ا

[divider]

ارتباط با مجموعه احیای سلامت

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

برای برقراری امکان تعامل با شما کاربر محترم خواهشمند است شماره همراه خود را در فیلد مربوطه وارد نمایید.شماره موبایل شما در سایت منتشر نخواهد شد.

لطفا جای خالی را با مقدار مناسب پر کنید.حاصل همواره عددی مثبت است. *

دکمه بازگشت به بالا