حکیم روازاده
مقالات طب اسلامی ایرانی

آشنایی با گیاه گشنیز

گشنیز گیاهی است علفی با نام علمی Corindrum satirum و دارای از دو خانواده جعفری و واریته دارویی است. ریشه آن تقریباً غده ای و دارای انشعابات فراوان به طول 20 تا 40 سانتی متر است. گیاه گشنیز بسته محل محل رویش از 50 تا 70 سانتی متر ارتفاع دارد گلها کوچک به رنگ سفید ا صورتی در انتهای ساقه به صورت چتر مرکب می باشد.

خواص دارویی:

گشنیز اثر تسکین دهنده، استفراغ و برطرف کننده عطش است گشنیز خام خواب آور است. اسانس آن در صنایع غذایی، آرایشی و بهداشتی و نوشابه سازی و داروسازی کاربرد دارد تخم گشنیز خاصیت نیرودهنده، هضم کننده غذا و بادشکن دارد همچنین اثر ضد تشنج، ضد صرع و ضد کرم دارد.

دانه گشنیز به عنوان یک ادویه در مواد متعلق به ناحیه مدیترانه و غرب آسیا و در ایران استان های همدان و کرمانشاه کشت می شود و به عنوان یک سبزی مهم به صورت تازه خوری مصرف می شود.

[box type=”note”] منبع:  ماهنامه عسل درمانی (مهر و آبان ماه 94) شماره 12 و 13   [/box]

 

حکیم روازاده
مقالات طب اسلامی ایرانی

مقالات بیشتر